Krafturinn innra með okkur öllum
Nú þegar sólin hækkar á lofti og góðviðrisdögum fjölgar er auðvelt að láta hugann reika og hugsa um allt það góða sem íslenska sumarið hefur upp á að bjóða. En fyrir suma er staðan önnur, sum okkar þurfa að fást við nýlega greiningu á krabbameini eða áframhaldandi meðferð. Krabbamein fer nefnilega víst ekki í sumarfrí eins og við hin.
Það var einmitt á vormánuðum 2021 þegar ein af mínum bestu vinkonum greindist með krabbamein. Við erum sex æskuvinkonur sem höfum haldið hópinn síðan á grunnskólaárum. Það var eitt kvöld í maí sem við sátum saman þrjár úr hópnum og vinkona mín sagði okkur hinum tveimur frá því að hún væri búin að fá niðurstöður úr rannsóknum og að hún væri með brjóstakrabbamein. Þá óraði mig ekki fyrir því að einu og hálfu ári síðar yrði vinkona mín að játa sig sigraða í baráttunni og að hin sem sat með okkur þetta kvöld yrði einnig búin að fá krabbameinsgreiningu og það með ólæknandi krabbamein, mergæxli. Krabbamein, því miður, stendur okkur mörgum svo nærri og snertir flestar fjölskyldur og í minni fjölskyldu höfðu á þessum tíma bæði systir mín og pabbi minn greinst með krabbamein, sem þau hafa blessunarlega náð sér vel af.
Á þessum árum sem hafa liðið, hef ég fylgst með starfi Krafts af aðdáun, en þó alltaf úr ákveðinni fjarlægð. Ég hef fylgst með eftirlifandi eiginmanni vinkonu minnar takast á við sorgina af miklu æðruleysi og styðja stelpurnar þeirra í gegnum móðurmissinn. Ég hef einnig fylgst með vinkonu minni, sem lifir með ólæknandi krabbameini, takast á við lífið af sams konar æðruleysi. Þetta gríðarlega mótlæti hefur einmitt sýnt svo skýrt kraftinn sem býr innra með þeim. Ég hef líka séð hvað starfið í Krafti hefur reynst þeim vel og félagið tekið vel utan um þau.
Kraftur hefur því ekki einungis birst mér sem öflugt stuðningsfélag fyrir ungt fólk sem hefur greinst með krabbamein heldur einnig sem samfélag. Samfélag sem enginn óskar sér að þurfa að tilheyra, klúbburinn sem enginn vill vera í. Margir eiga fátt annað sameiginlegt en að vera með krabbamein. Þetta samfélag skiptir hins vegar sköpum þegar á reynir. Þar mætir fólk skilningi, stuðningi og von. Það á bæði við um þann sem greinist og aðstandendur.
Eftir því sem ég hef kynnst starfinu meira hefur mér þótt aðdáunarvert hversu fjölbreyttar hugmyndir hafa sprottið upp sem allar snúa að því að styðja við félagsmenn og aðstandendur þeirra. Má þar meðal annars nefna afsláttarkjör, fjárhagsstuðning, fræðsluvef, náms- og starfsráðgjöf og lögfræðiþjónustu og svo að sjálfsögðu má ekki gleyma ráðgjöfinni og stuðningshópunum sem starfið hverfist um. Ein svona skemmtileg nýjung kom á dögunum þegar Eldum rétt hóf samstarf við Kraft þannig að gjafabréf frá Eldum rétt hafa nú bæst í gjafapoka sem krabbameinsgreindir fá frá Krafti. Oft eru það einmitt litlu hlutirnir sem skipta mestu máli þegar orkan og krafturinn eru af skornum skammti.
Slagorð Krafts “Lífið er núna” er dýrmæt áminning um að lífið er hverfult. Við fáum ekki alltaf að ráða því hvað mætir okkur í lífinu en við höfum hins vegar val um hvernig við mætum því. Slagorð Krafts nær einmitt að kjarna þetta og sameinar bæði æðruleysi og bjartsýni.
Mér þykir afar vænt um það traust sem mér hefur verið sýnt með því að fela mér formennsku í Krafti. Ég tek við hlutverkinu af auðmýkt, þakklæti og mikilli virðingu fyrir því starfi sem hefur verið byggt upp. Umfram allt hlakka ég til að leggja mitt af mörkum til að styðja við það mikilvæga samfélag sem Kraftur er. Í klúbbnum sem enginn vill tilheyra fáum við nefnilega öll tækifæri til að virkja þann kraft sem býr innra með okkur öllum, hvert með okkar hætti.
