Tanja var 36 ára með eins árs gamalt barn þegar hún greindist með krabbamein

By 17. febrúar 2026Fréttir

,,Að greinast með krabbamein var eitthvað sem ég bjóst aldrei við, en svo spyr maður sig hvers vegna ekki ég og hvers vegna ekki núna? Ef ég lít á björtu hliðarnar þá er ég í raun þakklát fyrir að vera á þeim aldri að vera líkamlega (og andlega) hraust að takast á við þetta verkefni sem ég fékk í hendurnar. Hugarfarið mitt byggist á því að ég ætla að gera allt sem ég get til að sigrast á krabbameininu og eiga nóg af góðum árum eftir það“.

Hver voru þín fyrstu viðbrögð?

,,Þetta var að sjálfsögðu mikið áfall, í fyrstu upplifði ég að ég væri að missa stjórn á öllu. Fyrst kom yfir mig óraunveruleikatilfinning sem hefur komið upp, af og til í ferlinu. Eins og þetta sé bara draumur, ég muni vakna upp og þetta gerðist aldrei. Í kjölfarið af óraunveruleikatilfinningunnni leyfði ég öllum tilfinningum að koma upp, allt frá mikilli sorg, reiði og yfir í hreinlega að hlæja og sjá húmorinn í stöðunni. Ég ákvað svo að skilja við þær tilfinningar sem ekki voru uppbyggilegar og þá kom baráttuandinn yfir mig. Ég er mikil keppnismanneskja og ég var tilbúin í slaginn. Það kom yfir mig ákveðin spenna, þó svo að mér finndist þetta alls ekkert spennandi verkefni, eins og ég væri að fara að keppa við þetta krabbamein til að losna við það. Ég set meðferðina í samhengi við að keppa á stórmóti. Lyfjagjafirnar eru leikir að undanúrslitum og að aðgerðin verði úrslitaleikurinn“.

Hvernig er staðan á þér í dag?

Ég hef klárað 7 lyfjagjafir af 8. Það er vika í mínu síðustu lyfjagjöf og við tekur aðgerð og geislameðferð. Sama hvernig farið er að því, markmiðið er að geta sagt að ég sé ekki lengur með krabbamein og fagna lífinu þegar þessum kafla er lokið“.

Hvernig sérðu framtíðina fyrir þér?

„Ég er með ákveðna mynd sem ég sé fyrir mér í náinni framtíð, sem hjálpar mér í gegnum ferlið: Það er sumar og bjart úti og ég er með strákunum mínum að velta okkur upp úr grænu ilmandi grasi, úti að leika okkur áhyggjulaus.

Ég sé fyrir mér að framtíðin sé björt, þó svo að ég sé enn í krabbameinsmeðferðinni get ég séð það að þessi lífsreynsla hafi gefið mér tækifæri til þess að sjá lífið með öðrum augum, varðandi gildi og forgangsröðun. Ég finn sterkt fyrir því að mig langar að nýta mína reynslu til að hjálpa öðru fólki í framtíðinni, ég mun finna leið til þess að gera það þegar þessum kafla er lokið“.